+31 (0) 6 50284215 a.zijlstra95@chello.nl
Selecteer een pagina

Toespraak Hans van der Maarel ter gelegenheid van de overdracht van het Mart Vermeulen orgel – 20 november 2020 Sint-Petersburg

Dames en heren, geachte aanwezigen. Vanuit Nederland groeten wij jullie. Wij zijn maar met een paar mensen aanwezig. Dat komt door de Corona beperkingen. Gelukkig hebben wij een videoverbinding waardoor we bij deze bijeenkomst aanwezig kunnen zijn.

Het orgel op het balkon van de voormalige Nederlandse kerk is het resultaat van een proces dat vele jaren heeft geduurd. Over dit proces zal ik kort zijn. Dankzij de inspanningen van de Stichting Vrienden van St. Petersburg en de bibliotheek van Sint-Petersburg is het ons gelukt. Ik noem een paar namen: Otto Roelofsen, voorzitter van het orgelcomité en Cees Spek, onze penningmeester, Katja Westerhoff, onze alma mater. In Sint-Petersburg: mw. Chalova, mw. Dovgar en mw. Makarova. Ook noem ik Norbert Gooren, verantwoordelijk voor het vervoer van het orgel. En laten we onze gulle sponsors niet vergeten. Gezamenlijk brachten wij het project in een stroomversnelling. Het resultaat: een prachtig, authentiek, speelklaar orgel.

Ik stel me zo voor, dat inwoners van Sint-Petersburg, die toevallig de bibliotheek binnenlopen verrast zullen worden door de orgelklanken. Immers zij kennen geen orgels in hun kerken. Als ze goed hebben opgelet, dan hebben ze bij de ingang van het gebouw de plaquette gezien, waarop staat vermeld, dat hier vroeger de Nederlandse kerk was gevestigd. Nederlanders en orgels die verbinding wordt dan makkelijk gelegd. Orgelmuziek zal hen aanspreken en uitnodigen om Nederland beter te leren kennen.

Dit orgel brengt -als er op wordt gespeeld- het Nederlandse volk dichter bij het Russische. Dat is de doelstelling van onze stichting: Vriendschap tussen Nederland en Sint-Petersburg. We kunnen voor de naam Sint-Petersburg net zo goed Rusland invullen. Want we willen eigenlijk gewoon Vriendschap met het hele Russische volk.

Het orgel is klaar voor gebruik. Als ik foto’s van ons orgel zie, op deze historische plek, dan vervult mij dat met trots. Ik verlang ernaar om op die plek naast het orgel te staan. Een plek waar ik al tientallen keren gestaan heb, maar die plek was toen nog leeg. Ik verheug me op de klanken uit dit instrument, die in deze historische ruimte volledig tot hun recht zullen komen. Ik zal nog even geduld moeten hebben.

Na ruim honderd jaar klinken hier weer orgelklanken, dankzij het historisch besef van een groepje Nederlanders met hun hart in Rusland. Dankzij het enthousiasme van Russische betrokkenen. Dankzij mensen die belangeloos geld gaven. Samenwerken deden we. Samen luisteren is nu het resultaat. Wij zijn in Vriendschap verbonden.